Έχω μια τάση να θυμάμαι αριθμούς από διάφορα γεγονότα τα οποία δεν μου είναι ιδιαίτερα σημαντικά...γενέθλια ατόμων που δεν ξέρω τι κάνουν πλέον, ιστορικές ημερομηνίες που μπορεί να μην θυμάμαι σε τι αντιστοιχούν,έναν αριθμό κινητού τηλεφώνου κάποιου που δεν με αγαπά πια...Το 153 όμως κάτι μου λέει ότι θα το θυμάμαι για πολύ καιρό. Γιατί αντιστοιχεί στο τελευταίο,με τα σημερινά δεδομένα, τεύχος της VOGUE HELLAS!
Τα τελευταία 12 χρόνια συλλέγω ευλαβικά την ελληνική έκδοση του αγαπημένου μου περιοδικού! Και όταν λόγω budget έπρεπε να κάνω ένα ξεκαθάρισμα των περιοδικών που θα έπαιρνα μηνιαίως, ήταν το μόνο που αγόραζα με το που κυκλοφορούσε, ακόμα και με τα τελευταία μου χρήματα! Και αντιστεκόμουν με πάθος στις προτροπές των φίλων μου να γίνω συνδρομητής! Αυτό που δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει κανείς είναι η αίσθηση πληρότητας και ευτυχίας που αισθανόμουν την ώρα που ανάμεσα σε πολλά τεύχη ξεχώριζα το ένα, το πιο τέλειο, χωρίς χτυπήματα στις άκρες του τεύχος που θα γινόταν δικό μου!Και αν κάποιοι ιδιοκτήτες περιπτέρων με στραβοκοιτούσαν, με τον καιρό μάθανε να μου βγάζουν από μόνοι τους όλο το stock τους για να διαλέξω την καλύτερη...
Η συνέχεια είναι μάλλον αναμενόμενη! Το "διάβασμα" της αποτελούσε ιεροτελεστία που συνήθως αποτελούνταν από μέρα χωρίς καμιά απολύτως ευθύνη,πολύ καφέ και πυτζάμες(καθόλου VOGUE,ξέρω)!Γιατί παρ´όλη την λαχτάρα μου να τη διαβάσω,ο Παρθένος μέσα μου δεν μου επέτρεπε να την "κάψω" με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα. Και έτσι περίμενα...
153 τεύχη που μαζί τους μεγάλωσα και εγώ, σπούδασα, εκφράστηκα καλλιτεχνικά,πέτυχα τους επαγγελματικούς μου στόχους και απέτυχα να εκφράσω τα συναισθήματα μου! Μεγάλο μέρος της αισθητικής μου επηρεάστηκε από τις εικόνες σπουδαίων φωτογράφων και τις συνεντεύξεις διακεκριμένων προσωπικοτήτων. Μικρές πληροφορίες που με βοήθησαν να φανώ πιο έξυπνη ή να προφυλάξω τον εαυτό μου από την καθημερινότητα! Άλλωστε η VOGUE δεν φτιάχτηκε για τον κόσμο που ζούμε,αλλά για την ζωή που ονειρευόμαστε να γνωρίσουμε!
Πλέον η μικρή μου συλλογή έχει μείνει με "..."! Όπως μάλλον και όλα τα ωραία πράγματα που μας τα "κλέβουν" λίγο απότομα!
Τα τελευταία 12 χρόνια συλλέγω ευλαβικά την ελληνική έκδοση του αγαπημένου μου περιοδικού! Και όταν λόγω budget έπρεπε να κάνω ένα ξεκαθάρισμα των περιοδικών που θα έπαιρνα μηνιαίως, ήταν το μόνο που αγόραζα με το που κυκλοφορούσε, ακόμα και με τα τελευταία μου χρήματα! Και αντιστεκόμουν με πάθος στις προτροπές των φίλων μου να γίνω συνδρομητής! Αυτό που δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει κανείς είναι η αίσθηση πληρότητας και ευτυχίας που αισθανόμουν την ώρα που ανάμεσα σε πολλά τεύχη ξεχώριζα το ένα, το πιο τέλειο, χωρίς χτυπήματα στις άκρες του τεύχος που θα γινόταν δικό μου!Και αν κάποιοι ιδιοκτήτες περιπτέρων με στραβοκοιτούσαν, με τον καιρό μάθανε να μου βγάζουν από μόνοι τους όλο το stock τους για να διαλέξω την καλύτερη...
Η συνέχεια είναι μάλλον αναμενόμενη! Το "διάβασμα" της αποτελούσε ιεροτελεστία που συνήθως αποτελούνταν από μέρα χωρίς καμιά απολύτως ευθύνη,πολύ καφέ και πυτζάμες(καθόλου VOGUE,ξέρω)!Γιατί παρ´όλη την λαχτάρα μου να τη διαβάσω,ο Παρθένος μέσα μου δεν μου επέτρεπε να την "κάψω" με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα. Και έτσι περίμενα...
153 τεύχη που μαζί τους μεγάλωσα και εγώ, σπούδασα, εκφράστηκα καλλιτεχνικά,πέτυχα τους επαγγελματικούς μου στόχους και απέτυχα να εκφράσω τα συναισθήματα μου! Μεγάλο μέρος της αισθητικής μου επηρεάστηκε από τις εικόνες σπουδαίων φωτογράφων και τις συνεντεύξεις διακεκριμένων προσωπικοτήτων. Μικρές πληροφορίες που με βοήθησαν να φανώ πιο έξυπνη ή να προφυλάξω τον εαυτό μου από την καθημερινότητα! Άλλωστε η VOGUE δεν φτιάχτηκε για τον κόσμο που ζούμε,αλλά για την ζωή που ονειρευόμαστε να γνωρίσουμε!
Πλέον η μικρή μου συλλογή έχει μείνει με "..."! Όπως μάλλον και όλα τα ωραία πράγματα που μας τα "κλέβουν" λίγο απότομα!
 |
| 153 |
 |
| Νο1 |
